Ο Λεβιές

Photo by Nadezhda Diskant on Pexels.com

Κατηγορία: Μικρό διήγημα, Κομεντί

Το χαμόγελο είναι αναγκαίο στη ζωή μας. Όταν μάλιστα αυτό συνοδεύεται και από «γαργαλιστικές» αισθησιακές μας στιγμές αποκτά τη δική του γλυκιά πλευρά.

Διαβάστε το διήγημα:

-Που πάμε από εδώ βρε Χρήστο μου ; δεν βλέπεις τον οδοδείκτη ; αδιέξοδο δείχνει.

-Παραλία μωρό μου, ρομαντικά ! να γλεντήσουμε τη μοναξιά μας.

-Για αυτό μ’ έφερες στις ερημιές ;

-Εμ τι, για να δοκιμάσω το GPS στο Ρενό ; Δεν έχεις παράπονο, κοίτα ! Ηλιοβασίλεμμα και ερημιά.

-Κοίτα Ομίχλη στο πέλαγος.

-μαζεύεται τη νύχτα με την υγρασία και φεύγει το πρωί με την ανατολή.

-Χρήστο μου, αγκάλιασέ με, δημιουργία ο έρωτας δεν είναι ;

-μόνο ; ενέχυρο για όμορφες στιγμές, να τώρα που είμαστε μόνοι .

-Εδώ στο αυτοκίνητο ; τολμηρέ μου άντρα… !

-Αχ Λιζάκι μανάρι μου, καλό και τ’ αυτοκίνητο να σβήνουν οι φωτιές μας.

-Ναι Χρήστο μου….

(βογγητά και σκιές απ τα κορμιά που σμίγουν)

…….

-Έλα αγάπη μου αργείς ;

-Εμ φόρα καμιά φούστα κοντή βρε μωρό μου να βολευτούμε. Εσύ μούρθες με τον κορσέ της Κόμισσας του Λάνγκερλεφ ! Τι να κάνω ο δύσμοιρος ;

-Βλέπω και εσένα με το τζιν ! Μια ώρα με αυτό το φερμουάρ !

-Μα κοίτα τώρα ! Φερμουάρ είπαμε πανάθεμα την Lee μου μέσα, όχι αλυσίδα για την άγκυρα του καραβιού. Σφήνωσε !

-Έλα, Χρήστο μου …

-Λιζάκι ! Ετοιμάσου για απογείωση, όλα έτοιμα…

-Άνοιξε το παράθυρο σκάω !

-Και το παράθυρο και τα πόδια σου Λίζα μου.

-Πρόστυχε !

…………….

-Ουάαααου η σκληράδα σου Χρήστο μου !

-Βρε μωρό μου, το λεβιέ πιάνεις ! Κανόνισε να βγάλεις την ταχύτητα να κάνουμε μπάνιο με τ’ αμάξι..

…………………….

-Αχ έτσι σε θέλω νεράιδα μου, να αστράφτει το κορμάκι σου στο φεγγαρόφωτο. Τι γυναικάρα έχω εγώ ηφαίστειο !

-Ναι Χρήστο μου…. το μέγεθος…..

-Πάλι το λεβιέ πιάνεις….!

-Αχ είπα και εγώ…!

-Δεν το συνεχίζω…!

-Μμμμμ άντρα μου το βελούδο σου με τρελαίνει !

-Εμ μόνο εσείς βελούδα ; και εμείς τώρα. Τι ; σαν το πουλί του Παππού Ανάργυρου που ‘ναι σαν την κόμη του Μωυσή ;

-Μ’ ανάβει το λουκ σου εκεί κάτω.

-Ήθελα νάξερα που το βλέπεις με τόσο έρεβος βρε Λιζάκι.

-Το νιώθω άντρα μου παντού.

-Ναι καρδιά μου ναι ! Αλλά μην το πεις παραέξω γιατί με βλέπω με καζούρα…

………..

-Φεύγω μωρό μου, με τρελαίνεις !

-Τον καθρέφτη πρόσεχε Λίζα μου ! Με το κεφάλι σου πάνω κάτω, θα γυρίσουμε στραβοί…

(Θόρυβος ξαφνικός από μέσα…..)

-Τι είναι αυτό Χρήστο ;

-Μη δίνεις σημασία κορμάρα μου, δουλειά σου εσύ, αλλά τα πόδια σου ! Είναι κι ατελείωτα ! άνοιξες τον κλιματισμό….

-Μην με κόβεις με τον κλιματισμό σου, έλα ! Με τρελαίνεις !

-Πάμε φρεγάτα μου ! Δουλειά σου !

-Αχ βρε Χρήστο τι τρίζει έτσι πια ;

-Τα ρημάδια τα αμορτισέρ, θα τ’ αλλάξω. Άστο τώρα και είμαστε για την κορυφή !

-Κορυφή Χρήστο μου !

-Ναι Λίζα μου !

-Έρχομαι άντρα μου !

-Φτάνω γυναικάρα μου !

…………Θόρυβος τριξίματα έξω

-Λίζα !

-Αχ όχι τώρα μωρό μου !!!

-Λίζααα !

-Μη τώρα Χρήστο μουουουου, τί είναι πια !!!!!

-Άσχετο, ο Σκύλος στο καπό που μας παίρνει μάτι Λαμπραντόρ δεν είναι ;

-Όχι πάνω στο καλύτερο ρε Χρήστο !!! Όχιιιιιι…

Photo by Pixabay on Pexels.com

Νυχτέρι στη Μνήμη

Κατηγορία: Δραματικό Διήγημα

Πλοκή:

«Κοίτα! Άφησε το βλέμμα σου να απλωθεί

ξεκούραστο κι αδέσμευτο να μετρηθεί,

με τι άλλο; με τις εικόνες περασμένης εκείνης εποχής

ζωντανή να γίνει πάλι στις στράτες της ψυχής.

Λένε το ταξίδι των αναμνήσεων γλυκιά προσμονή θα φέρει

δεν θέλω να το κρίνω, τη κρίση την έχει ετούτο το νυχτέρι.

Περπατησιά λεύτερη τον χρόνο να γλυκάνει,

τη ζωή να αλλάξει σήμερα, το τώρα δεν το φτάνει…»

Η αυλή ενός παλιού σχολείου. Όπως τότε. Σαράντα ολάκερα χρόνια πριν.
Όλα ανάμεσα στο σκοτάδι της νύχτας, σε έναν παράξενο χορό από σκιές.
Την είδε.. Ήταν εκεί. Σαν να τον περίμενε.
Στη παλιά πέτρινη βρύση. Για μια στιγμή στάθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο. Ήταν πάντα γλυκειά
όπως τότε. Με εκείνο το χαμόγελο ζωγραφισμένο στα όμορφά της χείλη.

Που μπορείτε να το διαβάσετε:

Δημοσιεύτηκε ως συμμετοχή μου στο δικτυακό δρώμενο «Μουσικές ιστορίες» και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: «Νυχτέρι στη μνήμη» στο εξάιρετο blog «My Little Stories» του φίλου Γιώργου Δερβεντλή

Αγάπη είναι

Κατηγορία: Μικρό διήγημα

Πλοκή:

Φίλιππος και Μυρτώ,

εκείνος ώριμος άντρας στα πενήντα δύο του χρόνια. Εκείνη νέα γυναίκα, στη φωτιά των τριάντα δύο της.

Ενωμένοι σε μια σχέση στήριξης, αλήθειας, κατανόησης και σεβασμού. Μια σχέση που δεν στηρίζεται στην μονομερή κριτική και καταδίκη.

Και ένας έρωτας που κινείται ανάμεσά τους αόρατος, λανθάνων, κρυφός. Σαν να προσπαθεί να βρει την κατάλληλη εκείνη στιγμή για να φωνάξει το δικό του παρόν.

Που μπορείτε να το διαβάσετε:

«Αγάπη είναι» θα το βρείτε δημοσιευμένο στο προσωπικό μου λογοτεχνικό blog «Ηδύποτον»

Μέρος του προβλήματος

Κατηγορία: Αστυνομικό δράμα σε ατμόσφαιρα noir

Πλοκή:

Χρόνος δράσης: Μέσα δεκαετίας 1960

Ο Ηλίας, είναι ένας νεαρός άντρας στα τριάντα δύο του χρόνια. Όμορφος, αρρενωπός, επιβλητικός με τον αέρα του κλασικού εραστή. Τυχοδιώκτης στην προσωπική του ζωή, περιπλανόμενος σε χαρτοπαικτικές λέσχες, εραστής ώριμων κυριών. Είχε το δικό του μοναδικό τρόπο να πλασάρει άριστα τον εαυτό του.

Τα πράγματα θα μπλέξουν πολύ άσχημα στη ζωή του μόλις συνέλθει από υπνωτικές σταγόνες στο ποτό του, σε μια πολυτελή βίλα ενός πλούσιου άντρα, στην οποία είχε ένα ασυνήθιστο και πολύ ριψοκίνδυνο ραντεβού με μια όμορφη, ελκυστική γυναίκα, τη Δάφνη.

Η αρχική του απορία, θα μετατραπεί άμεσα σε τρόμο όταν στο ίδιο δωμάτιο κείτεται νεκρός, πυροβολημένος, ο άνθρωπος για τον οποίο εκτελούσε την “επαγγελματική” του αποστολή. Η στημένη παγίδα γύρω του είναι στημένη με εξαίρετη μαεστρία.

Η επαναφορά της μνήμης του θα μας οδηγήσει δύο μήνες πριν στην αίθουσα του “Gatto Nero”, ενός ατμοσφαιρικού μπαρ στον Πειραιά. Στο μέρος που ξεκίνησε η παράξενη και σκοτεινή ιστορία, η οποία και θα αλλάξει τη ζωή του για πάντα.

Που μπορείτε να το διαβάσετε:

Το διήγημα είναι διαθέσιμο στο προσωπικό μου blog «Ηδύποτον» και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: «Μέρος του προβλήματος» / «Ηδύποτον Blog»

Καλώς ήρθες καινούργιε χρόνε

Photo by Sam Jean on Pexels.com

Είδος: Μικρό δραματικό αστυνομικό noir διήγημα

“Η ζωή δεν μετριέται με τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε αλλά με τον αριθμό των στιγμών που μας κόβεται η αναπνοή”

Παραμονή του καινούργιου χρόνου του 1972.

Ένας άντρας σε ένα μπαρ βουλιάζει στις ενοχικές του αναμνήσεις πίσω στο 1968. Η Λένα, μια γυναίκα από το νεανικό του παρελθόν θα είναι ο καταλύτης της ζωής σε μια φάση η οποία θα τον σημαδεύει για πάντα.

Που μπορείτε να το διαβάσετε:

Το διήγημα είναι μέρος της συλλογής διηγημάτων μου «Ιστορίες Noir» και μπορείτε να το διαβάσετε ελεύθερα στο wattpad εδώ: «Καλώς ήρθες καινούργιε χρόνε» / Wattpad

Επίσης μπορείτε να το διαβάσετε στο προσωπικό blog εδώ: «Καλώς ήρθες καινούργιε χρόνε» / «Ηδύποτον»

Το παγκάκι της μνήμης

Κατηγορία: Δραματικό διήγημα

Πλοκή

Στο χωριό Ανατολή, ο Νικήτας Φωκάς με τη γυναίκα του Μελπομένη, φιλοξενούν στο σπίτι τους, στο χωριό, την εικοσιεξάχρονη κόρη του Τζένη και την μικρούλα Έλλη, εγγονή τους, κόρη της Τζένης.

Όλα θα αλλάξουν όταν ένα βράδυ, καταστρεπτικός σεισμός μετατρέπει το σπίτι σε ερείπια. Ο Νικήτας διαδοχικά σώζει πρώτα την μικρή εγγονή και στη συνέχεια την κόρη του. Ο αγώνας του σε δεύτερη φάση για να σώσει τη γυναίκα του που είναι παγιδευμένη στο εσωτερικό καταλήγει σε τραγωδία.

Ιούλης 17 χρόνια μετά

Η Τζένη, 43 ετών σήμερα, με τον σύζυγό της Ανδρέα, 46 ετών, αποφασίζουν να επιστρέψουν σε εκείνο το ερειπωμένο σπιτικό. Το όνειρό τους είναι να του δώσουν πάλι ζωή. Σε φάση αδείας λοιπόν αποφασίζουν να ταξιδέψουν στην Ανατολή οικογενειακά μαζί με την κόρη τους Έλλη, 22 ετών πλέον, φοιτήτρια ιατρικής, για να κάνουν τις πρώτες γραφειοκρατικές ενέργειες στο χωριό με έκδοση εγγράφων και να δουν το χώρο με κάποιο μηχανικό που θα έρθει μετά. Εκεί το παρόν θα συναντήσει το πληγωμένο παρελθόν του σπιτιού αλλά και των ανθρώπων σε μια δραματική ιστορία που θα ζωντανέψει ξανά λεπτό προς λεπτό, στιγμή προς στιγμή.

Που μπορείτε να το διαβάσετε:

Το διήγημα μπορείτε να το διαβάσετε σε δύο δικτυακές τοποθεσίες:

«Το παγκάκι της μνήμης» / Ηδύποτον Blog Στον συγκεκριμένο σύνδεσμο στο προσωπικό μου blog.

«Το παγκάκι της μνήμης» / Wattpad Στον συγκεκριμένο σύνδεσμο ως μέρος στη Συλλογή διηγημάτων «Ιστορίες Noit»

Ποιητική Συλλογή

Κατηγορία: Συλλογή Ποιημάτων

«Η ποίηση είναι η μουσική της ψυχής και προ πάντων ψυχών μεγάλων και αισθαντικών»  Βολταίρος

«Μια ποιητική φλέβα βρίσκεται στις καρδιές όλων των ανθρώπων» Καρλάυλ

Ανέκαθεν η ποίηση για μένα ήταν κάτι ιερό. Κάτι απλησίαστο. Μια τέχνη και μια έκφραση που έστεκε απέναντί μου δέος. Την αντιμετώπιζα πάντα με θαυμασμό και μεγάλο σεβασμό. Το ταξίδι στα νερά της είναι μια μοναδική εμπειρία ικανή να αλλάξει ολάκερη την ψυχή σου. Να σου αλλάξει τον τρόπο έκφρασης, να σε βάλει σε κόσμους μοναδικούς, σε λέξεις και εικόνες που σπάνε τα σύνορα του αυστηρού ορθολογισμού και απλώνονται να ταξιδέψουν σε κόσμους παράξενους, άναρχους, ονειρικούς.

Είχα την ευλογία, στο οικογενειακό μου άμεσο περιβάλλον, να έχω ανθρώπους που αγαπούσαν την ποίηση και είχαν δουλέψει πάνω σ’ αυτήν ως προσπάθεια έκφρασής των προσωπικών τους συναισθημάτων στην καθημερινή τους ζωή, στις σχέσεις τους, στα συναισθήματά τους.

Ο Φόβος όμως να την αγγίξω ήταν μεγάλος, σχεδόν απλησίαστος. Ήξερα ότι απέναντί μου είχα μια τέχνη που δεν επιδέχεται ανώριμους πειραματισμούς και ευκαιριακές επιλογές. Όταν κάποιος αποφασίσει να ανοίξει την πόρτα της θα πρέπει να είναι έτοιμος ψυχολογικά να διαβεί αυτά τα πρωτόγνωρα μονοπάτια.

Στο μακρινό παρελθόν είχα κάνει κάποιες απόπειρες να εκφράσω ποιητικά σκέψεις και συναισθήματα. Απόπειρες που δεν συγκροτήθηκαν και δεν συνεχίστηκαν οργανωμένα. Τα τελευταία χρόνια όμως και με αφορμή διάφορα δικτυακά ποιητικά δρώμενα παρακινήθηκα να το αρχίζω να το κάνω πιο συστηματικά. Το αποτέλεσμα είναι να έχω γράψει κάποια ποιήματα, τα οποία παίρνω το θάρρος, να τα καταθέσω, με σεβασμό, ενώπιόν σας. Να τα μοιραστώ μαζί σας. Να ακούσω τις απόψεις σας, τα συναισθήματά σας, την κρίση σας.

Έτσι δημιουργήθηκε αυτή η Ποιητική συλλογή, η οποία παίρνει εδώ τη μορφή βιβλίου. Σταδιακά θα δημοσιεύω κάθε τελευταία μου ποιητική δημιουργία.

Δεν αποτολμώ να θεωρήσω εαυτόν ως «ποιητή». Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο βίωμα που για να βιωθεί θα πρέπει ο γράφων να περάσει πολλά στάδια μύησης στον κόσμο αυτής της μοναδικής τέχνης. Θα θεωρήσω τη δημιουργία μου αυτή ως απόπειρα συγγραφής ποιημάτων σαν μια πρώτη σπονδή στο μαγικό κόσμο της τέχνης.

Που μπορείτε να την διαβάσετε:

Έχει ανέβει και μπορείτε να την βρείτε ελεύθερα στην δικτυακή πλατφόρμα της Wattpad στον παρακάτω σύνδεσμο: «Ποιητική Συλλογή»

Ο κύκλος που κλείνει

Κατηγορία: e-book

Είδος: Δραματική αστυνομική περιπέτεια με κοινωνικο-πολιτικές προεκτάσεις και αναφορές

Μια νεαρή δυναμική γυναίκα ανάμεσα σε δύο άντρες που τα γεγονότα θα τους φέρουν σε μετωπική ρήξη. Ένας κύκλος από το μακρινό παρελθόν που ξεκινά να ενωθεί με το εκρηκτικό σήμερα. Ένα σκοτεινό δίχτυ πλανιέται πάνω από όλους. Και ο θάνατος παραμονεύει.

Πλοκή:

Φλεβάρης 1960,

Μια νεαρή γυναίκα μεταφέρεται επειγόντως στο νοσοκομείο σοβαρά τραυματισμένη από πτώση. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών χάνει τη μάχη με τη ζωή.
Στα χείλη της η τελευταία της φράση: “Θεέ μου να προλάβουν….”

Πρωτοχρονιά 1987. (Εικοσιεπτά χρόνια μετά…)

Στην έπαυλη του μεγαλοκατασκευαστή Διονύση Ναρσή, προέδρου της “Ναρσής κατασκευαστική Α.Ε.”, δεκάδες καλεσμένοι, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, διάφοροι κοσμικοί, υποδέχονται με ένα λαμπερό πάρτι τον ερχομό του νέου χρόνου.
Επίκεντρο του ενδιαφέροντος μια νέα όμορφη και θελκτική οικονομολόγος, η 27χρονη Θάλεια Μαζαράκη, νέο στέλεχος του Υπ. Οικονομικών. Με τη λαμπερή της παρουσία γίνεται αντικείμενο θαυμασμού και στη συνέχεια πόθου για τον αδίστακτο διαπλεκόμενο επιχειρηματία.
Ο Νεαρός δημοσιογράφος Τίμος Αργυριάδης , υπεύθυνος του εργατικού ρεπορτάζ στα “Εσπερινά Νέα”, μεγάλης εφημερίδας, ζει ερωτευμένος στην σκιά της.
Ποια είναι η πρόθεση της Θάλειας σε σχέση με τον Ναρσή ; γιατί ξεκινά να παίζει μαζί του ένα θανάσιμο παιχνίδι εξάρτησης και διαπλοκής με όπλο την επιρροή της σε κρίσιμες αποφάσεις ανάθεσης έργων του Υπουργείου αλλά και τον ακαταμάχητο προκλητικό ερωτισμό της ;
Γιατί του δίνει στοιχεία για διαγωνισμούς του δημοσίου και ποιος ο ρόλος μια μεγάλης Γερμανικής πολυεθνικής κατασκευαστικής εταιρείας, ανταγωνίστριας του Ναρσή, στην κρυφή της συνεργασία με την Θάλεια ;
Ποιος είναι ο συνδικαλιστής αγωνιστής Κώστας Λεμπεδιωτάκης, θείος της Θάλειας, αδελφός του πατέρα της ; Γιατί ο Τίμος βάζει σκοπό του επαγγελματικό αλλά και προσωπικό να βρει τις αληθινές συνθήκες του θανάτου του σε ένα αμφιλεγόμενο ατύχημα 27 χρόνια πριν ;
Ένα σκοτεινό δίχτυ αρχίζει να πλανιέται πάνω από όλους.
Η Βέρα, σύζυγος του Ναρσή, ο Λεωνίδας Σαρλής, εξ απορρήτων συνεργάτης του, ο γοητευτικός νεαρός οδηγός του Μιχάλης Ιγνατιάδης, ο βρώμικος και θανάσιμος άνθρωπός του στις δύσκολες αποφάσεις Ανδρέας Αμπάτζογλου. Και κάποια πρόσωπα από το μακρινό παρελθόν άρρηκτα δεμένα με τη ζωή, τη δράση και τον αμφιλεγόμενο θάνατο του Λεμπεδιωτάκη.
Και τι θα συμβεί σαν ο νεαρός δημοσιογράφος ξεκινάει στην εφημερίδα του, δημοσιογραφική έρευνα για να βρει τα πραγματικά στοιχεία του θανάτου του παλιού συνδικαλιστή ;
Ένας μεγάλος κύκλος ανοίγει για να συναντήσει το μακρινό παρελθόν και να ενωθεί ξανά με το εκρηκτικό παρόν.
Τι θα συμπαρασύρει αυτή η νέα γραμμή και τι θα αφήσει πίσω της στο καινούργιο της κλείσιμο.

Που και πως μπορείτε να το αποκτήσετε:

«Ο κύκλος που κλείνει» διατίθεται, σε μορφή e-book, στην πλατφόρμα της smashwords. Μπορείτε να το αποκτήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο: «Ο κύκλος που κλείνει/Smashwords» ακολουθώντας τις σχετικές φόρμες παραγγελίας με τη χρήση πιστωτικής κάρτας. Σε κάθε περίπτωση μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου για περαιτέρω οδηγίες ή διευκρινίσεις.

Ραίημοντ και Ναντίν (Raymond & Nadine)

«Ποιος μπορεί να καθορίσει το σημείο όπου η έκσταση γίνεται Κακό, κι όπου το Κακό εξακολουθεί να είναι εκστατικό ; Και τι είναι η τρέλα αν όχι μια υπερβολή της επιθυμίας ή της ισχύος ;»
Ονόρε ντε Μπαλζάκ («Το δέρμα της θλίψης»)

Είδος: Δραματική Νουβέλα εποχής, μυστηρίου και φαντασίας

Λονδίνο 1893 Οι μπορντό βελούδινες κουρτίνες έστεκαν ανοιχτές στον νυχτερινό ουρανό. Ο πίνακας με την βαρύτιμη κορνίζα και τα έπιπλα έντυναν το χώρο. Ο κόμπος την έπνιγε. Φωτιά ηδονής θέριευε στο κορμί της. Καμία σκέψη αναστολής μπροστά στην αγκαλιά του.

Το «Ραίημοντ και Ναντίν» είναι μια νουβέλα εποχής στο χώρο του ερωτισμού, του υποσυνείδητου αλλά παράλληλα του μυστηρίου και της φαντασίας.

Είναι μια βουτιά στα βαθύτερα άδυτα της προσωπικής μας συνείδησης, μια εξερεύνηση στην δική μας λίμπιντο. Σπάει τα όρια της λογικής και των προκαθορισμένων ρόλων. Οι ήρωές του κινούνται σε κόσμους αναζήτησης, κατεβαίνουν στα σκοτάδια του προσωπικού τους κόσμου. Αναζητούν τα όριά τους, ψηλαφούν τα δικά τους «θέλω». Δημιουργούν τους δικούς τους κόσμους και πλάθουν τις δικές τους ιστορίες.

Η Ναντίν. Εκτυφλωτική και λάγνα! Έμπειρη και σίγουρη για τον εαυτό της. Δείχνοντας να γνωρίζει πολύ καλά αυτό το μυστήριο παιχνίδι της πρόκλησης των αισθήσεων.

Ο Ραίημοντ. Στα σαράντα του χρόνια καθηγητής ψυχολογίας με τίτλους τιμής ανάγλυφο καμβά στους τοίχους του γραφείου του. Το πρόσωπό του ήταν γεμάτο περισυλλογή. Μάτια θολά και βηματισμός ελαφρά ασταθής.

«Πολλές φορές έρχονται στιγμές που δεν τις γνωρίζουμε. Σαν τα όνειρα. Που δεν τις λογαριάσαμε ποτέ. Που δεν σκεφτήκαμε καν αν υπάρχουν » Ναντίν

Που μπορείτε να το διαβάσετε:

Το «Ραίημοντ και Ναντίν» διατίθεται ελεύθερο στην δικτυακή πλατφόρμα Wattpad και μπορείτε να το διαβάσετε στον σύνδεσμο που σας παρέθεσα.

«Κάθε ημέρα, και από τις δύο πλευρές της νόησής μου, την ηθική και τη διανοητική, κατευθυνόμουν σταθερά πιο κοντά στην αλήθεια, ότι ο άνθρωπος δεν είναι πραγματικά ένα, αλλά δυο»

Ρόμπερτ Λούις Στήβενσον

Φθινοπωρινή ιστορία

Είδος: Δραματικό Διήγημα

«Κυρία, τι είναι άντρας για σας;»

Θα ρωτήσει ο δεκαοκτάχρονος Αλέξανδρος, μαθητής λυκείου, την φιλόλογο καθηγήτριά του, τη Λυδία.

«Να μια καλή ερώτηση», θα αποκριθεί εκείνη και θα του δώσει τη σκυτάλη να απαντήσει ο ίδιος. Να προσδιορίσει και να εκφράσει αυτό που αναζητά. Να αποδιώξει τις «ενοχές» της πρώτης του εκείνης ερωτικής νύχτας, που ήρθε από το πουθενά να του βάλει μια σειρά ερωτήματα και σκέψεις.

Ο Αλέξανδρος, βιώνει την πρώτη του ερωτική επαφή με έναν συμμαθητή του. Απρόσμενα διαφορετική αλλά τρυφερή. Από την άλλη η Λυδία, η καθηγήτριά του, ζει την κτηνώδη ενδοοικογενειακή βία με τρόπο ωμό και χυδαίο με δράστη τον άντρα της.

Οι ζωές τους θα συναντηθούν μέσα στο καμίνι της ζωής, στην αυλή του σχολείου αλλά και έξω από αυτό. Έτσι θα αναδειχθούν οι πραγματικοί ρόλοι και τα αληθινά συναισθήματα.

Μαθητής και καθηγήτρια θα ζήσουν γεγονότα που θα τους φέρουν κοντά σε βιώματα και στιγμές που θα προσδιορίσουν και θα σημαδέψουν τη ζωή τους.

Η «Φθινοπωρινή ιστορία» είναι ένα μικρό δράμα με χώρο δράσης την καθημερινότητα των απλών ανθρώπων. Σε μια εποχή, που επιστρέφει και καλλιεργείται το γκρίζο, το φοβικό, το αντιδραστικό στην κοινωνία. Έρχεται να δώσει τις δικές του απαντήσεις σε μια σειρά δύσκολα ερωτήματα και συναισθήματα.

Που μπορείτε να την διαβάσετε:

Η «Φθινοπωρινή ιστορία» δημοσιεύεται ελεύθερο στην πλατφόρμα του Wattpad στον σύνδεσμο που σας παρέθεσα.

Γράφτηκε τον Οκτώβρη του 2018 και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο προσωπικό μου ιστολόγιο «Ηδύποτον»

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε