«Σκέψεις στον καπνό» Αντιπολεμικό ποίημα (Thoughts under the smoke-a poem against the war)

Πηγή εικόνας: Pixa Bay

Σκέψεις στον καπνό

Κοίτα πώς μούχλιασε ο ουρανός

στης κάπνας το πηχτό το χρώμα!

Κι αυτές οι πυγολαμπίδες αυλακώνουν τον ουρανό σαν πύρινα φίδια.

Άκου τους κρότους του χαμού, των κανονιών τα βόλια,

ολόγυρα μάς ζώσανε σαν πένσας τη λαβίδα.

Άλλαξαν όλα ξαφνικά

σαν να το ‘χαν τάμα να ταράξουν της αφασίας το βάλτο.

Μέσα σε λίγες ώρες οι ζωές μας γκρεμίστηκαν με πάταγο,

κάθε όνειρο, κάθε πρόσταγμα βούλιαξε στη φλόγα του πολέμου.

Φίλε μου, ο άνθρωπος έμαθε να βολεύεται στο μικρόκοσμό του,

στήνει δικά του βασίλεια και παραδίνεται στην αυταπάτη του.

Λογίζαμε πως εμάς ο πόλεμος ξανά δεν θα μάς εύρει!

Ο θάνατος και το κακό, για άλλους είν’ ορισμένα.

Πόσο ψεύτικα φάνηκαν όλα αυτά Ολέγκ!

Εγώ στο λέω, ο παλιός σου φίλος, ο Ιβάν!

Θα μου πεις, σημασία δεν έχει πως μας λένε,

από πού είμαστε, τι γλώσσα μιλάμε, σε ποιο Θεό πιστεύουμε.

Σημασία έχει ότι το παθαίνουμε.

Μοιραστήκαμε τον ίδιο ιδρώτα στο χωράφι Ολέγκ!

Χρόνια τώρα οι φαμίλιες μας μαζί αντάμα.

Τον ίδιο μόχθο στο γιαπί, στη φάμπρικα και στο γραφείο.

Στων μαγαζιών τις βιτρίνες παρέα χαζέψαμε.

Σταθήκαμε μαζί σ΄ αγώνες για το δίκιο,

στις ιστορίας τις στιγμές αγκαλιασμένοι πεθάναμε στο ίδιο αμπρί.

Στις ίδιες αλάνες ματώσανε τα γόνατά μας,

στο ίδιο χώμα κόψαμε μαργαρίτες για τα στεφάνια του Μαγιού.

Σε κοινά θρανία ακουμπήσαμε Ολέγκ

και να! Θυμάσαι; τα ίδια κορίτσια μάς χαμογέλασαν,

δες εκεί απέναντι, στο αλσάκι αυτό μουσκέψαμε με δάκρυα τους πρώτους έρωτές μας.

Κοίτα το τώρα, να αντίκρυ σου!

Με δέντρα μισοκαμμένα, κουφάρια νεκρά, στων κανονιών τη φλόγα.

Και οι αιώρες που προσπαθούσαμε μ’ αυτές τον ουρανό ν΄ αγγίξουμε,

κείτονται τώρα κάρβουνα στο χώμα πεθαμένες.

Οι αφεντάδες μας, διατάξανε πώς πρέπει να ζούμε χώρια!

Χωρίς να μάς ρωτήσουνε, τη ζήση μας ορίσαν.

Μακριά ο ένας απ’ τον άλλον.

Βάλανε τα όνειρά μας σε οικόπεδα,

συρμάτινα τα κάνανε σύνορα, ανάμεσά μας.

Άλλες καινούργιες φορεσιές στο σώμα μάς εντύσαν,

ζωγράφισαν καινούργιες σημαίες σχίζοντας την παλιά μας.

Ανάμεσά μας σκόρπισαν δαιμόνους και Θεούς να μάς χωρίσουν.

Κάνανε τη γλώσσα μας παντιέρα μισεμού

και τη πίστη μας όπλο του θανάτου.

Στραβοκοίταξαν το χρώμα του προσώπου μας και των ματιών το βλέμμα.

Ω πόσο εύκολα Ολέγκ παραδοθήκαμε στων λόγων τους την πλάνη.

Εγώ στο λέω, ο Ιβάν, φίλος κι ανάδελφός σου!

παλιός σου γείτονας, γνωστός.

Αχ τα όμορφα κουστούμια τους με τα λευκά κολάρα,

οι πλουμιστές γραβάτες τους και τα χρυσά κοσμήματα.

Ηγέτες φρέσκους ανεχτήκαμε, σαν λυτρωτές καινούργιους

“Νοικοκυραίοι” λέγαμε, αρχοντολόι μεγάλο.

Το βλέπεις; Το βλέπω κι εγώ, μισητέ μου “εχθρέ” καινούργια ορισμένε,

όμως της πλάνης μου τη πλάκα,

απ’ την καρδιά μου γιατί δεν μπορώ να κινήσω;

Τι με κρατά και τι μ’ ορίζει; Πες; Απόκριση δεν έχεις;

Σε βλέπω αντίκρυ εκεί ψηλά κουλουριασμένο στο φυλάκιό σου,

βλέπω τη σκούρα τρύπα της κάνης του όπλου σου να με μετρά,

θάνατο να σερβίρει.

Εκεί στη μάντρα που στον τοίχο της σκαλίζαμε τα ονόματα των κοριτσιών μας.

Εκεί που καρδιές με βέλη κάναμε, του έρωτα σημάδι.

Τώρα οι τρύπες χάσκουνε, της σφαίρας τα σημάδια.

Ποια είναι θέση μας εδώ και τι θα καρτεράμε;

σε ποιών ενόχων προσταγές θάνατο θα σκορπάμε;

γιατί εχθρούς μάς βάφτισαν φίλε και γείτονά μου;

Θα τα σκεφτούμε όλα αυτά, απόφαση να βρούμε;

Μαριονέτες θλιβερές στον πόλεμό τους γίναμε!

Ολέγκ μ’ ακούς; Εγώ είμαι, ο Ιβάν!

Ουκρανός εσύ, Ρώσος εγώ.

Εβραίος και Παλαιστίνιος ο άλλος.

Τούρκος και Έλληνας εκείνοι,

Σύροι κι Ιρακινοί αντίκρυ παραπέρα,

Κορεάτες, Κινέζοι, Γιάπωνες στου ωκεανού τις άκρες.

Εργάτες και ξωμάχοι στον ίδιο μόχθο αγκαλιασμένοι,

μισεμό θανάσιμο μάς βάλανε να ζούμε,

της ιστορίας γυρίζοντας γρανάζια προς τα πίσω.

Μπορούμε να αλλάξουμε ξανά τη ρότα πάλι τούτη!

Σκέψου!

Στα σκόπευτρα των όπλων μας, τα βλέμματά μας ένα.

Δάχτυλα στην σκανδάλη έτοιμα, θάνατο να σκορπίσουν.

-Ολέγκ φυλάξου!

-Ιβάν πρόσεχε!

«Thoughts under the smoke«

Look at how moldy is the sky
in the thick color of smoke!
And these fireflies are grooving the sky like fiery snakes.
Hear the cries of doom, the cannons, the shots,
all around us they lived the tweezers like pliers.

Everything changed suddenly
as if it were a curse to shake the swamp of the silence.
Within a few hours our lives were shattered,
every dream, every order sank in the flames of war.

My friend, human kind has learned to be comfortable in his microcosm,
sets up his own kingdom and surrenders to his delusion.
We thought that we would been found by the war again!
Death and evil, for others it is and not for us.

How fake all this looked Oleg!
I’m telling you, your old friend, Ivan!
You will tell me, it does not matter what they call us,
where we are from, what language we speak, what God we believe in.
It matters what we get.

We shared the same sweat in the fields, Oleg!
Our families have been together for years now.
The same effort in the factory, in the office, in the land.
We wandered around the shop windows together, hand by hand..

We stood together in fights for justice,
in moments of history, we died embraced in the same ambry.
In the same alleys our knees had been wounded,
in the same soil we cut daisies for the Mayan wreaths.

At common desks we leaned Oleg
and yes! Do you remember? the same girls smiled at us.
Look across the street, in this grove we soaked our first loves with tears.

Look at it now, face to face!
Half-burned trees, dead trunks, the flame in the cannons.
And the hammocks we used to try to touch the sky with,
lying now dead, coals on the ground.

Our masters ordered that we should live apart!
Without being asked, they defined our lives.
Away from each other.
They put our dreams on plots,
they made borders with wire, between us.

Other new costumes on our body, dressed,
painted new flags tearing our old one.
They scattered demons and gods between us to separate us.

They made our language like a flag of hate
and our faith, a weapon of death.
They glanced at the color of our face and eyes.
Oh how easily Oleg surrendered to their words of error.

I’m telling you, Ivan, your friend and brother!
your old neighbor, known.
Ah their beautiful suits with white collars,
their fluffy ties and gold jewelry.
We tolerated fresh leaders, like new redemptors
We used to say «housekeepers», great nobles.

You see it; I see it too, hate me «enemy» new defined,
but the fun of my delusion,
from why i can not move away from heart, this impression?
What keeps me going and what defines me? Tell; Do not have a response?

I see you facing up there curled up in your outpost,
I see the dark hole of your gun barrel measuring me,
death to serve.
There, on the wall we carved the names of our girls.
Where we made hearts with arrows, the sign of love.
Now the holes are grooving, the marks of the bullets.

What is our position here and what will we do?
to which guilty orders will we spread death?
why did our friends and neighbor baptize us enemies?
Will we think about all this, decision to find?
We became sad puppets in their war!

Oleg do you hear me? I am, Ivan!
You are Ukrainian, I am Russian.
The other is a Jew and a Palestinian.
They are Turks and Greeks,
Syrians and Iraqis face further,
Koreans, Chinese, Japanese at the ocean edges.
Workers and peasants in the same toil embraced,
half deadly they made us live,
of history turning gears backwards.

We can change the wheel again!
Think!
In the sights of our weapons, our eyes one.
Fingers on the trigger ready, death to scatter.
-Care Oleg!

-Ivan, watch out!

To συγκεκριμένο μου ποίημα, πήρε μέρος στο «28ο Συμπόσιο Ποίησης», που αυτή τη φορά είχε καθαρά αντιπολεμικό χαρακτήρα. Ένα λογοτεχνικό ποιητικό βροντερό μήνυμα ενάντια στον πόλεμο. Μπορείτε να διαβάσετε όλες τις συμμετοχές, αρχίζοντας από τον σύνδεσμο που σας έδωσα.

Η Διοργάνωση έγινε στο εξαίρετο blog «Η Ζωή είναι ωραία»

This poem of mine took part in the online competition «28 th Poetry Symposium», where this time it was purely against the war. See the entries in the relevant link I mentioned above.

12 σκέψεις σχετικά με το “«Σκέψεις στον καπνό» Αντιπολεμικό ποίημα (Thoughts under the smoke-a poem against the war)

Add yours

  1. Δυστυχώς όσο αποτρόπαιος και αν είναι ο πόλεμος, είναι και αναγκαίος μερικές φορές αλλιώς δεν μπορείς να προασπιστείς την ελευθερία και τα δίκιο σου. Κάποιοι λαοί έχουν μίσος αιώνων για να είναι ποτέ δυνατόν να ζήσουν ειρηνικά συνορεύοντας μεταξύ τους.
    Είσαι μεγάλος δημιουργός και βλέπω τα καταφέρνεις και με τις ξένες γλώσσες, φίλε μου, κάνοντας άνοιγμα και στο διεθνές κοινό.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Προσπαθώ Γουίλ να το κάνω και θα ήθελα να αξιολογήσεις την απόδοση στα αγγλικά του ποιήματος καθώς έχεις πείρα.
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και πάντα για την παρουσία σου εδώ. Καλό βράδυ φίλε μου.

      Μου αρέσει!

  2. Εξαιρετικό ποίημα Γιάννη!!

    Σαν μια κραυγή ενάντια σε αυτή την.. αυτοκαταστροφικότητα της ανθρωπότητας, που κύκλους κάνει, και ποτέ δε τελειώνει.
    Λέγεται πως μόνο για τα ψάρια το πάθημα δεν γίνεται μάθημα. Και όμως, βλέπουμε σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας να επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη, οι ίδιες συμφορές, τα ίδια αδιέξοδα, είτε αυτά λέγονται εξοντωτικοί παγκόσμιοι ή περιφερειακοί πόλεμοι, είτε «οικονομικές κρίσεις», λιμοκτονίες, απίστευτες διακρίσεις και ανισότητες, είτε εκμετάλλευση του Ανθρώπου από άνθρωπο.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αυτή η ρημάδα η αίσθηση της εκμετάλλευσης, της ιδιοποίησης της υπεραξίας και της δύναμης, οδηγεί το ανθρώπινο γένος διαρκώς στον παραλογισμό Ειρήνη μου. Ποτέ κανείς δεν σκέφτηκε τις συνέπειες μπροστά στο συμφέρον. Αν είναι δυνατόν τέτοια διαστροφή. Τέτοιο έγκλημα.
      Σε ευχαριστώ για την παρουσία σου καλή μου φίλη και τις σκέψεις που μοιράστηκες εδώ.

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. ♥♥♥
    Γιάννη μου, σε ευχαριστώ κι εδώ που είσαι φανατικός του Συμποσίου και
    στέλνεις πάντα ποιοτικές και δουλεμένες συμμετοχές. Πάντα δίνεις κάτι
    καλό και στολίζεις κάθε Συμπόσιο!
    Σε φιλώ!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Αριστέα μου, εμείς όλοι σε ευχαριστούμε για τη φλόγα αυτή του «Συμποσίου», που σιγοκαίει και εμπνέει την καρδιά και το νου μας, χρόνια ολάκερα. Πόσα και πόσα όμορφα έχουμε ζήσει εκεί.
      Ευχαριστώ και για τα καλά σου λόγια καλή μου φίλη.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

ΠΑΝΩ ↑

marilenaspotofart

♥ for decoupage ∼ «σιωπώντας έγινα όλος γλώσσα» Ν.Π.

Marias Achtsamkeitsreise

Momente, Geschichten, Seelenkram, Bilder, Fotos, Musik

Olivia2010kroth's Blog

Viva la Revolución Bolivariana

Άιναφετς

"Γιατροσόφια, κόλπα, σχόλια και άλλα πολλά"

Στοχαστής

Υπό κατασκευήν Άνθρωπος

Journey of 1001 Steps

Walking the Labyrinth

Mother Wintermoon

Mind, Body, Spirit

Place your Feelings

Feeling places, places to feel

ATFK

𝖠𝗇𝗈𝗍𝗁𝖾𝗋 𝖶𝗈𝗋𝖽𝖯𝗋𝖾𝗌𝗌.𝖼𝗈𝗆 𝗌𝗂𝗍𝖾.

To Koskino

For a revolutionary poetry of our times

De malinha pronta

Fotografias e palavras percorrem o mundo de mãos dadas.

Mariana Dynasty

Live life, Love life

Tantric Sexual Healing

Empower and master your tantric energy

Les Cent Ciels

Amour, Être, Exister, De-Venir, Vivre, Réalité, Action, Agir, Plaisir, Voluptés_Emotions_Désirs_Sensations_Emois_Désirs_Perceptions_Réalisations, Jouir

The Wonderful and Wacky World of One Single Mom

A place to write all I need to write.

Trust and Believe In The Unseen

Live with More Light & Faith by CM.

The Essence of you

Inspire Innovate Improve.

Perception

A journey into the labyrinth of my sceptical mind.

blogosth

Il y a bien longtemps, dans une blogosphère lointaine, très lointaine... vivait un drôle de petit blog !

Art et Semence

Poésie et prose : où aller ?

ore de drum

impresii de călătorie, artă, cultură, spiritualitate, gastronomie, vinuri

Les fééries d'Evangeline

prendre le temps de rêver

photographias

photography and life

Poetic Rose

Στην Ποίηση και τον Έρωτα...

A Hansen Chronicle

...lyrical reflections on life's curiosities...

Dance Eat Love

life in colours

Λογοτεχνία & Σκέψη

Λογοτεχνία, Ποίηση, Θέατρο, Κινηματογράφος, Κόμικς, Αρθρογραφία

Chroniques Atmosphériques

Regards et Instantanés

Lnas's place

Just a place to relax

The REKHA SAHAY Corner!

Witness What Happens When A Ghalib Loving Psychologist Who Doubles As A Hindi Kaviyatri And Raconteur Sits Down Over A Cup Of Coffee And Coelho By Her Side To Converse About Art, Love, Faith, Philosophy And The Journey Called Life! You're Invited!

Palette d'expressions-Laurence Délis

Ecriture et peinture - Le reflet de mon travail quotidien dans l’art.

Raffaello Palandri's Blog

Coach, Writer, Speaker, MMQG Founder. Body, Mind, and Soul Healer.

Mon petit Cafe de Humanite

coffee-books-journeys-films-arts

Filimages

A quoi servent les images que l'on ne montre pas ?

Photos au fil de mes balades et voyages

Photos Dominique Picard ©

stell Α rch

ή αλλιώς ένα blog για την αρχιτεκτονική, τις τέχνες, τη λογοτεχνία, τα ταξίδια, τη μαγειρική και ό,τι άλλο προκύψει || or a blog about architecture, art, literature, travels, cooking and anything else

Pensieri Parole e Poesie

Sono una donna libera. Nel mio blog farete un viaggio lungo e profondo nei pensieri della mente del cuore e dell anima.

My Interesting Blog

Άσε να σου τραβήξει το ενδιαφέρον!😉

Phil Perkins · Photography

and other creative pursuits

THE PRODIGY OF IDEAS

This blog is a part of my inner world. Be careful to walk inside it.

EPOCHE' (fotoblog di francesco)

"Io non dischiudo nè nascondo ma al contrario faccio vedere" (Eraclito)

La Page @Mélie

Contre le blues, le meilleur remède, c'est le rock

Fragments of Fantasy της Κωνσταντίνας Κοράκη

Μυθιστορήματα, διηγήματα, άρθρα

LovArt's Corner

books, music, culture

Create your website with WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: